ستاره شناسی هتل ها

هتل‌ها یکی از قدیمی‌ترین انواع اقامتگاه‌ها در دنیا هستند؛ سابقه قدیمی ‌ترین هتل‌ های ایران و جهان به اواسط قرون وسطا می‌رسد،زمانی که گروه‌هایی از راهبان وعلاقه‌مندان به علوم دینی راه‌های طولانی و پرخطررا پشت سرمی‌گذاشتند تا به سرزمین‌های مقدس سفر کنند. آنها در مسیر خوددرکلیساها ومهمان‌خانه‌هایی که برای آنها تدارک دیده شده بود،استراحت می‌کردند.امروزه هتل ها با معیارهای مختلف امتیازدهی شده ودسته‌بندی می‌شوند.

ستاره های هتل به عنوان یک نشانه‌ برای درجه و امکانات هتل در دنیا شناخته می‌شود. اما به راستی هرچه تعداد ستاره‌های یک هتل بیشتر باشد به این معناست که آن هتل شرایط بهتری برای اقامت دارد؟در مجموع تعداد ستاره‌های بیشتر به معنای امکانات و خدمات بهتر و بیشتر است، اما به یاد داشته باشید که ما در زمان برنامه‌ریزی سفر تلاش می‌کنیم تا بهترین شرایط را بر حسب نیاز و محدودیت‌هایی که داریم انتخاب کنیم. بودجه سفرمان، علایق فردی وگروهی،تعداد همسفرانمان وهدف سفر ما به عنوان تنظیم کننده های انتخاب‌های سفرما هستند وما باید با توجه به آنها درمورد نحوه‌ی اقامت خود براساس پیشنهاداتی که درمنو های دیجیتال یا اپلیکیشن هتل تصمیم بگیریم.

براساس استانداردهای آلمانی هتل‌ها در گام اول برای دسته‌بندی باید از سه جهت مورد بررسی قرار گیرند:

- خدمات و امکانات ارائه شده در هتل‌ها و سطح خدمات رسانی

- تعداد و مهارت نیروی انسانی به کار گرفته شده در هتل

- تاسیسات، نحوه ساخت و مصالح به کار گرفته شده، مساحت ساختمان‌ها و مکان قرارگیری (دوری و نزدیکی به شهرها)

در ایران معیار ستاره های هتل و امتیازدهی براساس استاندارد آلمانی یعنی براساس تعداد ستاره های هتل، تعیین می‌شود که اندکی بومی شده‌اند. به گمان اغلب کارشناسان در ایران هتل‌ها تفاوت فاحشی در زمینه امکانات با هتل‌های سایر کشورها ندارند وآن‌چه باعث می‌شود،هتل‌های ایران نسبت به هتل‌های اروپایی اندکی ضعیف‌تربه نظر برسند، اغلب به حوزه مدیریت و آموزش نیروهای انسانی برمی‌گردد که در سال‌های اخیر با گسترش مراکز آموزشی در رشته‌های مختلف هتل‌داری این موضوع نیز بهبود بسیاری یافته است.معیار ستاره های هتل در استاندارد آلمانی، هتل‌ها را بر اساس میزان امکانات آنها در پنج دسته قرار می‌دهد که بر مبنای تعداد ستاره‌هایی که به آنها داده می‌شود، امتیاز و دسته‌ی هتل‌ها مشخص می‌شود؛ این دسته‌بندی عبارت است از:

- هتل‌های گردشگری یا توریست کلاس  (یک ستاره)

- هتل‌های استاندارد یا استاندارد کلاس (دوستاره)

- مجموعه هتل‌های اقامتی رفاهی یا کامفورت کلاس (سه ستاره)

- هتل‌های درجه‌یک (First class) (چهار ستاره)

- هتل‌های مجلل ( Luxury Class ) (پنج ستاره)

درمواردی در نقاط مختلف دنیا هتل‌هایی با شش یا هفت ستاره نیز دیده می‌شود.اما تعداد ستاره‌های بیش از ۵ ستاره به دلیل داشتن ویژگی‌های منحصر به فرد هتل است؛ مواردی مانند ویژگی‌های فوق مجلل، اشرافی و سلطنتی که می‌تواند در هتل‌هایی مانند برج العرب، کاخ امارات آنها را مشاهده کرد. در این هتل‌ها ۳ فاکتور اصلی استاندارد آلمانی به نحوی افراطی به کار گرفته شده‌اند.مثلا درهتل کاخ امارات در مصالح ساختمانی حدود ۴۰ تن طلا به کار رفته، یا اینکه در صورتی که مسافران تمایل داشته باشد از بالگرد برای جا به جایی آنها استفاده می‌شود.

به این نکته نیز باید اشاره کرد که در میان ستاره‌های رایج برای هتل گاها ما مواردی مانند هتل دو ستاره ممتاز (Top) مشاهده می‌کنیم.این به این معناست که هتل کیفیت بهتری به نسبت هتل‌های معمول در دسته‌ی هتل دو ستاره دارد اما به اندازه‌ای نیست که بتوان آن را در دسته‌ی هتل‌های سه ستاره قرار داد.مثلا ممکن است از مصالح بهتری در ساخت ساختمان‌ها استفاده شده باشد یا موقعیت مکانی بهتری داشته باشد اما باز در دسته‌ی هتل‌های سه ستاره قرار نمی‌گیرد.

 

ویژگی‌های هتل‌های تک ستاره :

سرویس بهداشتی و حمام در تمام اتاق‌های هتل موجود باشد.

در سرویس بهداشتی و حمام هتل باید صابون و شامپو موجود باشد.

تمامی اتاق های هتل باید هر روز نظافت شود.

هتل باید تلفن عمومی برای استفاده مسافران داشته باشد.

در هر اتاق هتل باید یک تلویزیون رنگی کنترل‌دار موجود باشد.

هتل باید مجهز به بخش پذیرش دارای قابلیت رزرو اتاق باشد.

هر اتاق باید دارای میز و صندلی باشد.

 

شرایط هتل‌های دو ستاره:

باید رستوران هتل قابلیت صرف صبحانه داشته باشد.

به هر مسافر سه عدد حوله ارائه شود.

کنار هر تخت خواب، یک چراغ مطالعه نصب شود.

قابلیت پذیرش کارت اعتباری در هتل وجود داشته باشد.

هر اتاق داری کمد مخصوص برای لباس باشد.

سرویس بهداشتی و حمام، دارای ژل مخصوص شست شوی بدن، مسواک و خمیردندان باشد

 

شرایط هتل‌های سه ستاره:

قسمت پذیرش باید ۱۴ ساعت برای مشتریان فعال بوده و در تمام طول شبانه روز نیز تلفن فعال داشته باشد.

هر اتاق هتل باید امکانی برای صرف نوشیدنی داشته باشد.

مدیریت هتل باید دارای سامانه انتقادات و پیشنهادات و قسمت روابط عمومی باشد

قسمت پذیرش باید کارکنانی جهت جابجایی وسایل مسافران داشته باشد.

هر اتاق هتل باید دارای تلفن،منوی دیجیتال / چاپی برای رستوران باشد.

در اتاق هتل یا سالن ‌ها باید امکان اتصال به اینترنت موجود باشد.

هر مسافر می ‌تواند در این هتل ‌ها از یک بالشت و پتوی اضافه، استفاده کند.

کارکنان اصلی قسمت پذیرش باید حداقل به دو زبان مسلط باشند.

وجود آینه تمام قد، جعبه نخ و سوزن، جعبه واکس کفش، سرویس خشکشویی برای هر اتاق لازم است.

حمام داخل هتل باید به سرویس گرمایشی مجهز بوده و علاوه بر آن وسایل اصلاح و پیرایش در داخل حمام یا سرویس بهداشتی موجود باشد.

 

شرایط هتل چهار ستاره:

دارای سامانه پذیرش ۱۸ ساعته بوده و تلفن هتل نیز به صورت شبانه روزی فعال باشد.

سرویس دستشویی و حمام باید به تمامی لوازم بهداشتی، پیرایشی و آرایشی مجهز باشد.

این هتل باید دارای سالن عمومی به همراه امکان صرف نوشیدنی و کافی شاپ باشد.

خدمات ‌دهی به اتاق‌ ها باید به صورت شبانه روزی انجام شود.

امکان صرف صبحانه در این هتل به درخواست مسافران می ‌تواند در رستوران یا اتاق باشد.

هر اتاق باید امکان دسترسی به اینترنت دارای تلفن،منوی دیجیتال/ چاپی برای رستوران باشد.

شرایط هتل پنج ستاره

قسمت پذیرش هتل باید حداقل دو شیفته باشد و شبانه روزی فعالیت کند. هر روز عصر باید اتاق هتل مرتب شود.

کارکنان قسمت پذیرش آن باید چند زبانه باشند. سالن بزرگ و میز و صندلی برای تعداد بالای میهمانان داشته باشد.

باید دارای مأمور پارکینگ، دربان و قسمت حمل بار برای مسافران باشد. برای هر مسافر باید استقبال به همراه گل و هدیه، داخل اتاق صورت پذیرد.

باید مسئولی برای رزرو رستوران، تور و حمل و نقل مسافرین داشته باشد. هر اتاق باید مجهز به رایانه و اینترنت باشد.

غذا و آشامیدنی در اتاق یا رستوران هتل باید به صورت شبانه روزی مهیا باشد. خدمات مهمانداری هتل باید در بالاترین سطح صورت گیرد

هر اتاق هتل باید دارای گاو صندوق و وسایل دیگر امنیتی باشد.

- دسته‌بندی هتل‌ها با دیگر معیارها

اما در دسته‌بندی هتل از روش‌های دیگری نیز استفاده می‌شود که در آنها ویژگی‌های دیگری به جز آنچه گفته شد، مورد توجه قرار می‌گیرد. در اینجا به چند مورد از آنها اشاره می‌کنیم.

از نظر موقعیت مکانی                                                                                              از نظر تعداد اتاق هتل

هتل ‌های فرودگاهی (Airport Hotels)                                                   هتل های خیلی بزرگ (Grand Hotels)؛ بیش از ۳۰۰ اتاق دارند.

هتل های تفریحی (Resort Hotels)                                                     هتل ‌های بزرگ؛ بیش از ۱۰۰ اتاق تا کمتر ۳۰۰ اتاق دارند.

هتل ‌های مرکز شهر (Down Town Hotels)                                         هتل ‌های متوسط؛ بیش از ۲۵ اتاق تا کمتر از ۱۰۰ اتاق دارند.

متل‌ها (Motel’s)                                                                             هتل ‌های کوچک؛ کمتر از ۲۵ اتاق دارند.

 

از نظر برنامه‌های خدماتی

هتل هایی با شیوه آمریکایی (American Plan): در این شیوه قیمت هتل بر اساس اتاق و سه وعده غذایی تعیین می ‌شود.

هتل هایی با شیوه بین‌المللی (Continental Plan): قیمت بر اساس اتاق و یک وعده صبحانه تعیین می‌شود.

هتل ‌هایی با شیوه اروپایی (European Plan): قیمت هتل در این شیوه بر اساس اتاق تعیین می ‌شود و هزینه وعده غذایی به صورت جداگانه محاسبه میشود.

هتل‌هایی با شیوه تعدیل شده و تغییر یافته آمریکایی (Modified American Plan): قیمت بر اساس اتاق و دو وعده غذایی در روز تعیین می­‌شود.

از نظر نوع غالب مهمانان

در گذشته اگرچه تنها کاربری هتل‌ها صرفا برای اقامت و استراحت بود اما امروزه در نقاط مختلف دنیا ما شاهد انواع هتل‌های تفریحی، هتل بیمارستان، هتل‌های تجاری و…. هستیم که کاربری‌های مختلفی در کنار هدف اصلی که ایجاد اقامتگاه هست، دارند. به عنوان نمونه هتل‌هایی مانند هتل‌های تفریحی در لاس وگاس که انواع خدمات تفریحی و اقامتی را برای مشتریان خود فراهم کرده‌‌اند، خود نوعی جاذبه‌ گردشگری هستند که هر ساله مسافران بسیاری به این مقاصد سفر می‌کنند تا از امکانات تفریحی آنها در کنار سپری کردن تعطیلات و اوقات خوش در این شهر استفاده کرده و لذت ببرند

هتل‌های درمانی (Clinical Guest Hotels): این هتل ها برای بیماران و معلولین دارای امکانات خاصی هستند و معمولا در مقاصد درمانی ساخته می ‌شوند.

هتل‌هایی با میهمانان بازرگان و تاجر (Commercial Guest Hotels): مشتریان این نوع هتل ‌ها بیشتر بازرگانان و تجار بوده و به طور معمول از الگوی آمریکایی پیروی می‌کند.

هتل‌های خانوادگی (Family Guest Hotels): جامعه هدف این نوع هتل ‌ها که در اماکن تفریحی واقع شده ‌اند، گردشگران هستند و معمولا از شیوه آمریکایی پیروی می ‌کنند.

هتل‌هایی با میهمانان گروهی (Group Guest Hotels): برای سمینارها و کنفرانس ها مورد استفاده قرار می ‌گیرند و در این نوع هتل ‌ها شیوه آمریکایی رایج‌تر است.

تقسیم بندی هتل از لحاظ مدت زمان اقامت:  

هتل های پانسیون (Residential  Hotels): در این نوع هتل ها مدت اقامت حداقل یک ماه است و با قرارداد تعیین می شود.

هتل های نیمه پانسیون (Semi Residential  Hotels): این نوع هتل ها که بیشترین تعداد را دارند،از لحاظ مدت اقامت،مابین هتل های ترانزیت و پانسیون قرار میگیرند.

هتلهای ترانزیت (Transidential Hotels): میهمانان به مدت یک روز و حتی کمتر در این نوع هتل ها ساکن می شوند. هتل های کنار فرودگاه ها از این نوع اند.

هتل‌های فرودگاهی

این نوع از هتل‌ها بیشتر برای کارکنان خطوط هوایی، کارکنان فرودگاه‌ها و البته مسافرانی که پروازهای ترانزیتی و با تاخیر دارند، کاربرد دارد. هتل‌های فرودگاهی در نزدیکی فرودگاه‌ها ساخته شده‌اند و معمولا از مراکز شهرها دور هستند. نکته مهم در مورد این هتل‌ها این است که بر خلاف سایر هتل‌ها هزینه‌ی اقامت در آنها به صورت روزانه محاسبه نمی‌شود، بلکه به صورت ساعتی است. در واقع به علت آنکه اغلب استفاده کنندگان از این هتل‌ها اقامتی کوتاه و حتی کوتاه‌تر از یک روز در این هتل‌ها دارند، این امکان برای آنها طراحی شده است.

 

متل‌ها (Motel’s)

نام متل از ترکیب دو واژه Motor و Hotel گرفته شده است و به نوعی به اقامتگاه‌های اطراف شهرها و در نزدیکی جاده‌ها گفته می‌شود. در این اقامتگاه‌ها که اتاق‌های آنها در یک محیط باز و در فضایی محسور قرار گرفته‌اند‌، با هدف ایجاد مکانی برای استراحت رانندگان در جاده ایجاد شده‌ و در بعضی موارد حتی بدون پیاده شدن از اتومبیل و طی مراحل معمول رزرواسیون اتاق‌ها را کرایه می‌دهند. امکانات یک متل معمولا بسیار کمتر و محدودتر از یک هتل است، اما در میان علاقه‌مندان به سفرهای جاده‌ای به خصوص در اروپا و آمریکا بسیار طرفدار دارد.

 

اقامتگاه بومگردی

به خانه‌های سنتی و بومی در یک منطقه گفته می‌شود که دارای یک ویژگی طبیعی باشد. به طور مثال در بخش کویر مرکزی ایران در بسیاری از روستاها و شهرها، افراد با کسب مجوزهایی خانه‌های خود را به بومگردی تبدیل کرده‌اند و به مسافران امکانات اقامتی ارائه می‌کنند.خانه‌های بومگردی اغلب دارای ویژگی‌های بومی مناطق هستند ودرنگاه اول بافت فرهنگی و بومی یک منطقه را به مسافران نشان می ‌دهند.

تجربه‌ اقامت در یک بومگردی در حقیقت تجربه‌ اقامت در بافت سنتی، بومی و محلی یک منطقه است. اما این تصور را نداشته باشید که بومگردی‌ها فاقد امکانات به روز و مدرن هستند؛ در یک بومگردی مناسب تلاش می‌شود تا با حفظ ویژگی‌های بومی خدماتی مدرن و به روز نیز ارائه شود. مثلا امروزه اکثر بومگردی‌ها امکاناتی مانند اینترنت، تور و راهنمای محلی، خدمات گردشگری و… دارند که اگر چه با کیفیت یک هتل معروف برابری نمی‌کند اما بسیار قابل قبول است.

هاستل‌ها

نوعی خوابگاه هستند که در آن افراد و مسافران اقامت اشتراکی دارند. این نوع از اقامت که درچند دهه اخیر بسیار پرطرفدار شده است در میان جوانان وافرادی که سفر تنهایی و انفرادی دارند، بسیار مطلوب به نظر می‌رسد. در این نوع از اقامتگاه‌ها بیشتر فضاها به صورت اشتراکی مورد استفاده قرار می‌گیرند.اگرچه برخی ازهاستل‌ها فضاهای اختصاصی نیز ارائه می‌کنند، اما معمولا استفاده‌ اشتراکی درهاستل بسیار معمول است.هاستل به دلیل امکانات محدودتری که به نسبت هتل و سایر انواع اقامتگاه‌ها دارد، هزینه‌ی بسیار کمتری نیز برای مسافران دارد و به همین دلیل برای افرادی که به دنبال یک گزینه ارزان بوده و قصد یک سفر ارزان و اقتصادی را دارند، بهترین گزینه است.

هتل استراحتی یا ریزورت هتل

هتل استراحتی (Resort Hotel) به هتل هایی گفته میشود که در کنار چشمه های آبگرم یا سواحل آرام  خلوت قرار گرفته است. افرادی که می خواهند از خواص درمانی آبگرم ها یا سواحل آفتابگیر خاص استفاده کنند معمولا در این نوع از هتل ها مستقر می شوند. البته این نوع از هتل ها نیز دارای محیط های تفریحی متناسب هستند:مانند استخر شنا، باشگاه و.. مطالب بیان شده باعث میشود کمی بهتر درباره نوع وکیفیت هتل ها ومنو هایی که به مسافران پیشنهاد می دهند قضاوت کنیم.